Tuesday, February 16, 2016

Pertubuhan Angkatan Bahaman dan 100 kumpulan - Employers should pay the Levy – Not Migrant Workers; Immoral for Malaysia to take from Workers to overcome national economic problems

Joint Statement – 12/2/2016

Employers should pay the Levy – Not Migrant Workers
Immoral for Malaysia to take from Workers to overcome national economic problems

We the 101 undersigned civil society organisations, trade unions and groups are shocked by the news that the Malaysian government is increasing the migrant worker (foreign worker) levy to more than double the current rate, which since January 2013, had to be paid by the migrant workers themselves.  Prior to that, it was paid by the employer of migrant workers, whereby the introduction of the levy then was to deter employers employing migrant workers, rather than local Malaysian workers. This was also stated by the then Malaysian Labour Director-General Datuk Ismail Abdul Rahim who was quoted saying that, “…The rationale behind getting employers to bear the levy was to discourage them from employing foreigners…”  [Star, 16/4/2009]

Migrant Worker Levy Rates Drastically Increased as of 1/2/2016

The Malaysian government recently announced that, as of 1/2/2016, annual levy payable for each migrant worker is increased to RM2,500 (manufacturing, construction and service sectors) and RM1,500 (plantation and agriculture). Before this, the annual levy payable for a Migrant Worker in the Manufacturing sector (RM1,250), Construction sector (RM 1,250), Plantation sector (RM590), Agricultural sector (RM410) and Services sector (RM1,250 – RM1,850) which was so much lower.

This new rates in comparison greatly burden the migrant worker in that the annual levy payable per migrant worker will now be doubled, or even tripled. 

For example, a migrant worker in an electronic factory, classified under the manufacturing sector, who paid a levy of RM1,250 before, will now have to pay double, RM2,500. A worker earning a monthly minimum wage of RM900, which is the wage many migrants are paid, will now have to pay more than RM200 for levy, leaving them with only less than RM700 as their monthly wage, not taking into account all other wage deductions. This is most unjust.

It is unconscionable for the Malaysian government to target migrant workers in the hope of making extra income of RM2.5 billion for the country from the 2.1 million documented migrant workers in Malaysia to rescue Malaysia from its current financial woes.

Easily Exploited With Almost No Access to Justice Makes Migrant Workers Vulnerable to Employers

When Malaysia, introduced Minimum Wage, employers and employer groups complained that their labour cost had gone up, and they could not afford it. In response, the Malaysian government decided that employers no longer need to pay the migrant worker levy, thus the obligation to pay the levy fell on migrant workers themselves.

Contract substitution remains a problem. Migrant workers agree to come to work in Malaysia, but when they start working, the migrant workers complain that they are now paid lower than what they had agreed to in their country of origin with the employer and/or his agent. Many employers have also used the Minimum Wage of RM900, as the standard wages they pay migrant workers. 

Because of the debt incurred by migrant workers in coming to Malaysia to work, which is about RM5,000 and the practice of employers and/or agents holding on to their passports and work permits, migrant workers find themselves in a form of bonded labour, and not able to do anything else but just survive. 

With the very low wages, they receive; many are forced into doing overtime sometimes 4 hours per day, working on rest days and even public holidays to make ends meet. Malaysian law stipulates a draconian overtime limit of 104 hours every month. This means, in effect migrant workers can be forced to work for 12 hours a day because in many workplaces doing overtime is no longer an option that workers can refuse. As such, migrant workers and even local workers can be considered to be engaged in some form of ‘forced labour’.

For migrant workers, access to justice remains a myth for many. When they complain about rights violations, what happens in many cases is that they are terminated, and their permit to work and/or remain in Malaysia is also terminated. This causes migrant workers to be easily controlled and exploited cheaply. They do not even have the option to claim justice.

Employers Contribute Less to Migrant Workers Income

Under the Malaysian law, employers are required to contribute 13% of the monthly income, inclusive of overtime earnings, to the Employees Provident Fund, this requirement is not applicable to the migrant workers. This makes migrant workers cheaper.

Further, since many employers do not take in migrant workers directly as their own employees, but take and use them as workers who are supplied by the labour suppliers - legally known as the contractors for labour - it effectively prevents these supplied migrant workers the right to join in-house trade unions. Even if they do join national/regional unions, they simply will not be able to enjoy the extra rights and benefits that come by reason of a Collective Bargaining Agreement between Union and Employer, simply by reason that they are not recognised as employees. Calls for the abolition of the ‘contractor for labour system’ by trade unions and civil society have gone unheeded by the government. 

Malaysia recognizes that households earning less than RM4,000 a month requires financial assistance, and local workers do get a small assistance from the government through the BR1M program – but migrant workers are excluded from this benefit.

Weakening Ringgit Causes Migrants to earn 20-40% less.

Whilst, the financial problems Malaysia is facing, coupled with the increased cost of living - new taxes, increased transportation costs, and the weakening of the Malaysian Ringgit in relation to currency of the country of origins of migrants – it is the migrant worker who suffers the most. 

The weakening ringgit also means that the money migrant workers send back home to their families is now much less and this has a serious impact on their families/dependents and the ability to settle their debts back home. It was recently reported, that "For instance, employees from Bangladesh used to make 44 taka for every RM1, but now it is about 17 taka. The drop is very drastic, more than 40%."Even the ringgit to the Indonesian rupiah has seen a drop in value by 20%," (Malaysian Insider, 5/2/2016)

Unjust to impose New Financial Obligations On Migrant Workers Already In Malaysia

It is totally unjust for Malaysia to impose new financial obligations by law on migrant workers, which did not exist when they agreed with their employers to come and work in Malaysia for 3-5 years. Any new obligations especially of payment by migrant workers should only apply to new migrant workers who have yet to agree to come to Malaysia to work – certainly not to those who are already here and working.

The Malaysian Trade Union Congress(MTUC) and employer groups have been informed that employers will now have to  pay migrant worker levy. This was also mentioned in a media report, which stated, ‘The FMM[Federation of Malaysian Manufacturers] said the government recently informed employers that the levy burden would be shifted back to them. (Star, 2/2/2016).

However, employer groups have started a campaign lobbying the Malaysian government to re-consider, and the Malaysian government has been reported as saying that they may re-consider. There is concern that this re-consideration may not just be about the amount of levy payable, but also the question as to who will have to pay the levy – migrant workers or their employer?

Therefore, we the undersigned

Call on the Malaysian government in the name of justice, to ensure that it must be the employers of migrant workers that should be paying this Migrant Worker levy – not the migrant workers;

Call on the Malaysian government to also reconsider the increase of the levy rate, at this time whilst Malaysia, and especially small Malaysian businesses, are affected by the economic crisis and the effect of the falling Malaysian ringgit.

Call on the Malaysian government to increase the Minimum Wage of all workers in Malaysia to RM1,200 – RM1,500, to compensate for the increased cost of living in Malaysia, and the falling value of the Malaysian ringgit with  reference to the currency in migrant worker’s countries of origin. 

Call on the Malaysian government to abolish the ‘contractor for labour’ system, and ensure that all workers that are working in a workplace are all recognised employees of the said workplace, and are treated equally as workers.

Charles Hector
Mohd Roszeli bin Majid
Pranom Somwong

For and on behalf of the 101 organisations, trade unions and groups listed below 

Alternative ASEAN Network on Burma (ALTSEAN-Burma)
Asia Monitor Resource Centre(AMRC)
Asia Floor Wage Alliance
Asia Pacific Forum on Women Law and Development (APWLD)
Association of Human Rights Defenders and Promoters- Myanmar
Asociación de trabajadoras del Hogar a Domicilio y de Maquila, ATRAHDOM, Guatemala, Centro Amercia. 
Bangladesh Groep Nederland (Bangladesh Group The Netherlands)
Bangladesh Institute of Labour Studies- BILS
BLAST,  Bangladesh
Boat People SOS (BPSOS)
Building and Wood Workers International (BWI) Asia Pacific Region
Campagna Abiti Puliti – Italy
Clean Clothes Campaign International Office(CCC)
Club Employees Union Peninsular Malaysia(CEUPM)
Coalition to Abolish Modern-day Slavery in Asia (CAMSA)
Crispin B. Beltran Resource Center (CBBRC),Philippines
CWI Malaysia (Committee for Workers International)
Defend Job Philippines
Fair – Italy
Foundation For Women, Thailand 
Garment and Allied Workers Union, India
German Clean Clothes Campaign
Homeworkers Worldwide, United Kingdom
IDEAL (Institute for Development of Alternative Living
IndustriALL Bangladesh Council (IBC)
Institut Rakyat
International Labor Rights Forum
Jaringan Rakyat Tertindas (JERIT)
Jatio Shromik Federation (JSF), Bangladesh
Karmojibi Nari (KN), Bangladesh
Kesatuan Pekerja-Pekerja Perodua
Kesatuan Sekerja Industri Elektronik Wilayah Selatan, Semenanjung Malaysia (KSIEWSSM)
Knowledge and Rights with Young people through Safer Spaces (KRYSS)
Labour Behind the Label
Labour Studies and Action Centre (CEREAL), Mexico
Legal support for Children and Women (LSCW), Cambodia
MADPET (Malaysians Against Death Penalty and Torture)
Malaysian Election Observers Network
Malaysian Trades Union Congress (MTUC)
MAP Foundation (Thailand)
MHS Aviation Employees Union
Migrante International
Mission for Migrant Workers
Myanmar Migrants Rights Centre
NAMM (Network of Action for Migrants in Malaysia)
National Garment Workers Federation (NGWF), Bangladesh
National Union Employees in Companies Manufacturing Rubber Products (NUECMRP)
National Union of Transport Equipment & Allied Industries Workers (NUTEAW), Malaysia
NLD LA Malaysia
North South Initiative
Oriental Hearts and Mind Study Institute(OHMSI)
Panggau Sarawak
Paper Products Manufacturing Employees’ Union of Malaysia (PPMEU)
Parti Rakyat Malaysia(PRM)
Parti Sosialis Malaysia (PSM)
Pax Romana ICMICA
Peoples Service Organisation (PSO)
Persatuan Sahabat Wanita Selangor (PSWS)
Pertubuhan Angkatan Bahaman, Temerloh, Pahang, Malaysia
PROHAM -Persatuan Promosi Hak Asasi Manusia
Radanar Ayar Rural Development Association, Myanmar
Repórter Brasil
Safety and Rights Society, Bangladesh
Sahabat Rakyat
Schone Kleren Campagne (CCC Netherlands)
SEA Women's Caucus on ASEAN
Solidarity of Cavite Workers (SCW), Philippines
Sramik Nirapotta Forum, Bangladesh
Tenaga National Berhad Junior Officers Union (TNBJOU)
TENAGANITA Women’s Force, Malaysia
Textile Clothing and Footwear Union of Australia
The Collectif Ethique sur létiquette, Clean Clothes Campaign French
Think Centre, Singapore
UNI Global Union
War on Want
WARBE Development Foundation, Bangladesh
WH4C (Workers Hub For Change)
Women Peace Network-Arakan, Myanmar
Women Rehabilitation Center (WOREC), Nepal
Workers Assistance Center, Inc (WAC) , Philippines
Vietnamese Women for Human Rights
Yaung Chi Oo Workers Association-YCOWA
Yayasan Lintas Nusa, Indonesia
IMA Research Foundation, Bangladesh
International Trade Union Confederation(ITUC)
Women's Aid Organisation(WAO), Malaysia
PINAY (The Filipino Women's Organization in Quebec), Canada
Cividep India
Kesatuan Sekerja Industri Elektronik Wilayah Utara Semenanjung Malaysia
Centro Nuovo Modello di Sviluppo – Italy
National Union of Flight Attendants Malaysia (NUFAM)
Perak Women for Women Society (PWW)
Asian Migrant Centre
Center for Alliance of Labor and Human Rights (CENTRAL)-Cambodia
Labour Education and Service Network
Mekong Migration Network(MMN)

Media coverage:- 

Employers should pay foreign worker levy, say civil society groups (Malaysian Insider)

'IMMORAL' MALAYSIA GETS A TICKING OFF: Bosses should pay the levy – NOT the migrant workers (Malaysia Chronicle, 13/2/2016))

Employers should pay the levy, not migrant workers (Malaysiakini, 12/2/2016)


The said Joint Statement was send to the Prime Minister of Malaysia, Minister of Human Resources, Minister of Home Affair (who is in charge of the Immigration Department), Opposition Leader in Parliament and SUHAKAM(Malaysia's Human Rights Commission). The emailed copy can be seen at ...

101 Groups Letter to PM Najib - Employers should pay the Levy – Not Migrant Workers , Immoral for Malaysia to take from Workers to overcome national economic problems


Friday, December 11, 2015

Deklarasi UN Human Rights Defender (Bahasa Malaysia) - Pejuang Hak Asasi

Adalah membangakan bvahawa Malaysia pada lebih kurang 27/11/2015 telah mengundi satu draf Resolusi  Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu yang mengiktiraf  Pejuang Hak Assasi(dalam Bahasa Inggeris, Human Rights Defender), yang secara otomatis juga menerimapakai Resolusi Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu 53/144, 9 Disember 1998, yang  nama singkatannya juga dikenali ramai sevagai "UN Human Rights Defender)

Terimakasih hasil usaha Education and Research Association for Consumer (ERA Consumer) kita ada penterjemahan Bahasa Malaysia Deklarasi UN 53/144. 9 Disember 1998.

At UN general assembly, Malaysia says yes to protection for human rights fighters - See more at: http://www.themalaymailonline.com/malaysia/article/at-un-general-assembly-malaysia-says-yes-to-protection-for-human-rights-fig#sthash.Gitsv9Wn.dpuf

Resolusi Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu 53/144, 9 Disember 1998

Perisytiharan Hak dan Tanggungjawab Individu, Kumpulan dan Organisasi dalam Memupuk dan Melindungi Kebebasan dan Hak Asasi Manusia Diiktiraf Sejagat

Menekankan bahawa semua masyarakat antarabangsa perlu memenuhi, secara individu atau berkumpulan, tanggungjawab dalam memupuk dan mendorong kepada penghormatan terhadap hak dan kebebasan asasi manusia setiap orang tanpa melihat kepada perbezaan dari kaum, warna kulit, jantina, bahasa, agama, pandangan politik dan lain-lain, asal-usul keturunan atau sosial, kekayaan, kelahiran atau status lainnya; menegaskan kembali kepentingan kerjasama antarabangsa untuk memenuhi tanggungjawab sesuai dengan Piagam Pertubuhan BangsaBangsa Bersatu.

Mengakui peranan penting kerjasama antarabangsa dan hasil kerja dari individu dan kumpulan dalam memberi
sumbangan terhadap penghapusan berkesan pelanggaran hak dan kebebasan asasi manusia individu dan masyarakat, termasuk yang berkaitan dengan pelanggaran seperti apartheid, semua bentuk diskriminasi perkauman,kolonialism, dominasi atau pendudukan asing, kekerasan atau ancaman terhadap kedaulatan bangsa, perpaduan atau integriti wilayah, dan dari penolakan untuk mengakui penentuan sendiri (self-determination) dan hak rakyat untuk menentukan kedaulatan ke atas kekayaan dan sumber alam negaranya,

Mengakui perhubungan antara keamanan antarabangsa dan keselamatan serta penikmatan kepada hak dan kebebasan asasi manusia, dan mengingat bahawa ketidakadaan keselamatan dan keamanan antarabangsa tidak dapat dijadikan alasan untuk melanggarnya,
Bahasa Malaysia / Malaysian 9
Menyatakan kembali bahawa semua hak dan kebebasan asasi manusia bersifat sejagat, tidak dapat dipisahkan dan saling berkait, dan harus dipupuk dan dilaksanakan dengan cara yang jujur dan adil, tanpa prasangka terhadap pelaksanaan dari setiap hak dan kebebasan ini, 

Menekankan bahwa tanggungjawab dan tugas utama untuk memajukan dan melindungi hak dan kebebasan asasi manusia terletak pada Negara,

Mengakui hak dan tanggung jawab individu, dan kumpulan untuk memajukan penghormatan dan mempertingkatkan pengetahuan mengenai hak dan kebebasan asasi manusia di peringkat kebangsaan dan antarabangsa,


Fasal 1
Setiap orang mempunyai hak, secara individu atau berkumpulan, bagi memupuk dan berusaha keras bagi perlindungan dan merealisasikan hak-hak asasi manusia serta kebebasan di peringkat kebangsaan dan

Fasal 2
1. Setiap negara anggota mempunyai tanggungjawab dan tugas penting bagi melindungi, memupuk dan melaksanakan semua hak dan kebebasan asasi manusia, antara lain dengan mengambil langkah-langkah perlu bagi mewujudkan semua keadaan-keadaan yang mungkin dalam bidang sosial, ekonomi, politik serta bidang-bidang lain, termasuklah jaminan undang-undang yang diperlukan untuk memastikan bahawa setiap orang di bawah bidangkuasa Negara terbabit, secars individu ataupun berkumpulan, dapat menikmati semua hak dan kebebasan ini secara praktikal.

2. Setiap negara mesti menggunapakai langkah-langkah perundangan, pentadbiran dan lain-lain sekiranya perlu
bagi memastikan hak dan kebebasan asasi manusia yang dimaksudkan di dalam Deklarasi ini terjamin.

Fasal 3
Undang-undang domestik konsisten dengan Piagam Persatuan Bangsa-Bangsa Bersatu dan tanggungjawabtanggungjawab antarabangsa yang lain berkenaan hak dan kebebasan asasi manusia di dalam Negara; adalah sebagai rangka undang-undang di mana hak dan kebebasan asasi manusia seharusnya dilaksanakan dan dinikmati, dalam aktiviti yang dirujuk kepada pemupukan, perlindungan dan realisasi efektif hak-hak dan kebebasan yang disebutkan dalam Deklarasi ini yang seharusnya dilakukan.

Fasal 4
Tiada di dalam Deklarasi ini, yang dianggap sebagai melemahkan atau bertentangan dengan tujuan dan prinsip Piagam Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu ataupun sebagai menyekat atau menjatuhkan peruntukanperuntukan Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat, Perjanjian Hak Asasi Manusia Antarabangsa, dan instrumen-instrumen antarabangsa yang lain serta komitmen yang boleh diterapkan di dalam bidang ini.

Fasal 5
Bagi tujuan memupuk dan melindungi hak dan kebebasan asasi manusia, setiap orang mempunya
i hak, secara individu atau berkumpulan, di peringkat kebangsaan dan antarabangsa.

1. Untuk berjumpa dan berkumpul secara aman;

2. Untuk menubuhkan, mengambil bahagian dan menyertai organisasi bukan kerajaan, persatuan atau kumpulan.

3. Untuk berkomunikasi dengan organisasi bukan kerajaan atau antara-kerajaan.

Fasal 6
Setiap orang mempunyai hak, secara individu dan berkumpulan:

(a) Untuk mengetahui, mencari, mendapatkan, menerima dan menyimpan informasi tentang semua hak dan kebebasan asasi manusia, termasuk mempunyai akses terhadap informasi mengenai bagaimana hak-hak dan kebebasan ini memberi pengaruh dalam sistem perundangan, kehakiman atau pentadbiran di dalam negeri;

(b) Seperti yang terdapat dalam instrumen hak asasi manusia dan instrumen antrabangsa terpakai yang lain, informasi mengenai hak dan kebebasan asasi manusia mestilah mempunyai kebebasan untuk diterbitkan, dicetak dan diberikan kepada orang lain.

(c) Untuk mengkaji, berbincang, membentuk dan mempertahankan pandangan tentang kepatuhan kepada kedua-dua undang-undang dan amalan mengenai semua hak dan kebebasan asasi manusia, melalui cara-cara yang dapat menarik perhatian masyarakat kepada masalah masalah itu.

Fasal 7
Setiap orang mempunyai hak, secara individu dan berkumpulan, untuk membangunkan dan membincangkan idea-idea baru dan prinsip hak asasi manusia, dalam menyokong penerimaan mereka.

Fasal 8
1. Setiap orang mempunyai hak, secara individu atau berkumpulan, untuk mendapatkan akses berkesan, atas dasar tiada diskriminasi, untuk menyertai dalam kerajaan di Negaranya dalam urusan awam negara.

2. Ini termasuk, antara lain, secara individu ataupun berkumpulan dengan lain, untuk menyampaikan kritikan dan cadangan terhadap urusan awam kepada agensi kerajaan dan organisasi yang berkenaan untuk menaiktarafkan fungsi mereka dan menarik perhatian kepada urusan tersebut yang boleh menghalang atau mengganggu kepada pemupukan, perlindungan dan merealisasikan hak dan kebebasan asasi manusia.

Fasal 9
1. Dalam melaksanakan hak dan kebebasan asasi manusia, semua orang mempunyai hak seperti yang dirujuk Perisytiharan ini termasuklah kepada pemupukan dan perlindungan hak asasi manusia; sama ada secara individu atau berkumpulan untuk mendapatkan faedah dari remedi yang berkesan dan supaya dapat dilindungi dari sebarang pelanggaran hak asasi tersebut.

2. Untuk ini, mereka yang hak asasinya telah dilanggari mempunyai hak; sama ada persendirian atau melalui cara perundangan dalam membuat aduan dan mendapatkan penyiasatan terbuka sebelum ianya diputuskan oleh badan kehakiman yang bebas, adil dan bertauliah; atau mana mana pihak berkuasa yang ditubuhkan bawah undangundang dan apabila telah mendapat keputusan yang mengikuti undang-undang, telah menyediakan pampasan atau gantirugi, di mana terbukti adanya pelanggaran kepada hak asasi terhadap seseorang itu, termasuklah perlaksanaan kepada keputusan dan award, dengan segera.

3. Bagi tujuan yang sama, setiap orang mempunyai hak, individu atau berkumpulan dan dengan yang lainnya: 
(a) Membuat aduan tentang polisi dan tindakan pegawai dan badan kerajaan berkenaan dengan pelanggaran hak dan kebebasan asasi manusia, melalui petisyen atau kaedah lain, kepada badan kehakiman yang bertauliah, badan pentadbiran atau penggubalan atau mana-mana sistem Negara, yang mana sepatutnya memberikan keputusan kepada penilaian mereka tanpa penangguhan;

(b) Menghadiri pendengaran awam, prosiding dan perbicaraan dalam membentuk kepada pendapat sama ada mereka ini mematuhi undang-undang negara serta kewajipan dan komitmen antarabangsa yang digunapakai;

(c) Menawarkan dan menyediakan bantuan perundangan atau bantuan professional lain dalam mempertahankan hak dan kebebasan asasi manusia.

4. Bagi tujuan yang sama, dan mengikuti instrumen dan prosedur antarabangsa yang tergunapakai, seitap orang
mempunyai hak, secara individu atau berkumpulan untuk mendapatkan akses dan berkomunikasi tanpa dihalangi dengan badan antarabangsa sama ada tauliah umum atau khusus untuk menerima dan mempertimbangkan komunikasi mengenai perkara-perkara hak dan kebebasan asasi manusia.

5. Negara mesti melakukan penyiasatan dengan segera dan tidak memihak atau memastikan satu inkuiri dijalankan sekiranya ada sebab yang jelas yang dipercayai bahawa terdapatnya pelanggaran hak dan kebebasan asasi manusia telah belaku di mana-mana kawasan dibawah kuasanya. 
Fasal 10
Tiada siapa yang boleh menyertai, dengan tindakan atau kegagalan untuk bertindak, dalam pelanggaran hak dan kebebasan asasi manusia dan tiada siapa tertakluk kepada hukuman atau tindakan lain sekirangnya enggan melakukannya.

Fasal 11
Setiap orang berhak, sama ada secara individu atau berkumpulan, kepada perlaksanaan sah pekerjaan atau kepakaran masing-masing. Setiap orang yang, sebagai keputusan dari kepakarannya, boleh mempengaruhi martabat manusia, hak dan kebebasan asasi manusia orang lain dan mematuhi dengan standard kebangsaan
dan antrabangsa kepada perilaku dan etika pekerjaan dan kepakaran.

Fasal 12
1. Setiap orang mempunyai hak, secara individu atau berkumpulan, untuk turut serta dalam aktiviti keamanan menentang pelanggaran hak dan kebebasan asasi manusia.

2. Negara akan mengambil semua langkah yang perlu dalam memastikan perlindungan oleh badan yang berkenaan terhadap setiap orang, individu atau berkumpulan, menentang keganasan, ancaman, balas dendam, diskriminasi de facto atau de jure, tekanan atau tindakan arbitrasi sebagai akibat dari tindakan mereka yang sah dalam melaksanakan hak-hak yang disebutkan dalam Perisytiharan ini.

3. Dalam hubungan ini, setiap orang berhak, secara individu atau berkumpulan, untuk mendapat perlindungan efektif di bawah undang-undang kebangsaan dalam bertindak terhadap atau menentang melalui caracara aman, aktiviti serta tindakan termasuk kegagalan Negara yang menyebabkan pelanggaran terhadap hak dan kebebasan asasi manusia serta juga kekerasan yang dilakukan oleh kumpulan tertentu atau individu yang mengganggu kepada keharmonian yang dinikmati dari hak dan kebebasan asasi manusia.

Fasal 13
Setiap orang mempunyai hak, secara individu atau berkumpulan, untuk mendapatkan, menerima dan menggunakan sumber-sumber bagi memupuk dan melindungi hak dan kebebasan asasi manusia, melalui kaedah-kaedah yang betul, bersesuaian dengan Fasal 3 Perisytiharan ini.

Fasal 14
1. Negara mempunyai tanggungjawab untuk mengambil langkah-langkah perundangan, kehakiman, pentadbiran
atau tindakan lain yang bersesuaian bagi memupuk kefahaman oleh semua individu di bawah bidangkuasa sivil, politik, ekonomi, social dan kebudayaan mereka.

2. Langkah-langkah tersebut harus meliputi, antara lain: 

a. Penerbitan dan kemudahan pengedaran meluas dari segi undang-undang dan peraturan kebangsaan serta instrumen antarabangsa yang boleh digunapakai.

b. Mendapatkan akses sepenuhnya kepada dokumendokumen antarabangsa tentang hak asasi manusia, termasuk laporan penilaian berkala Negara Ahli kepada badan-badan yang ditubuhkan berdasarkan perjanjian
hak asasi manusia antarabangsa, dan juga ringkasan nota perbincangan serta laporan rasmi badan-badan tersebut.

3. Negara harus memastikan dan menyokong, di mana sesuai, pembentukan dan perkembangan kepada kebebebasan yang lebih kepada institusi kebangsaan dalam pemupukan dan perlindungan hak dan kebebasan asasi manusia di dalam kawasan jajahan dan bidangkuasa, sama ada mereka adalah pihak berkuasa, suruhanjaya hak asasi manusia, ataupun institusi kebangsaan yang lain.

Fasal 15
Negara mempunyai tanggungjawab untuk memupuk dan memudahkan pembelajaran hak dan kebebasan asasi manusia pada semua peringkat pendidikan, dan memastikan tanggungjwab itu terhadap latihan peguam, pegawai penguatkuasa, pegawai angkatan bersenjata dan penjawat awam termasuk elemen pembelajaran hak asasi manusia di dalam program latihan mereka. 

Fasal 16
Setiap individu, organisasi bukan kerajan dan institusi berkenaan memainkan peranan penting dalam menyumbangkan kepada kesedaran masyarakat tentang hal-hal berkaitan hak dan kebebasan asasi manusia melalui aktiviti seperti pendidikan, latihan dan kajian di bidang ini untuk menguatkan lebih, antara lain, persefahaman, tolak ansur, keamanan, dan perhubungan baik di antara negara dan di kalangan semua kaum dan kumpulan agama, mengingatkan kepelbagaian persatuan dan masyarakat di mana mereka menjalankan aktiviti tersebut.

Fasal 17
Dalam melaksanakan hak-hak dan kebebasan yang disebutkan dalam Perisytiharan ini, semua pihak samada secara individu ataupun secara kumpulan, adalah tertakluk hanya kepada sekatan-sekatan seperti obligasi antarabangsa dan ditentukan oleh undang-undang bagi menjamin
pengiktirafan dan penghormatan hak dan kebebasan asasi manusia yang lain dan memenuhi keperluan moral, ketenteraman dan kesejahteraan awam dalam masyarakat berdemokrasi.

Fasal 18
1. Setiap orang mempunyai tugas kepada dan di dalam masyarakat, yang memberikan kebebasan dan sepenuh perkembangan terhadap personalitinya.

2. Individu, kumpulan, dan organisasi bukan kerajaan memainkan peranan dan tanggungjawab penting dalam melindungi demokrasi, memupuk hak dan kebebasan asasi manusia serta menyumbang kepada peningkatan dan pendorongan persatuan, institusi dan proses demokrasi.

3. Individu, kumpulan, dan organisasi bukan kerajaan juga mempunyai peranan penting dan tanggungjawab dalam menyumbang, selagi mana sesuai, kepada peningkatan hak setiap orang kepada peraturan sosial dan antarabangsa di mana hak dan kebebasan asasi ini disebut dalam Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat dan instrumen lain yang boleh digunapakai.

Fasal 19
Tiada di dalam Perisytiharan ini yang boleh diinterpretasikan sebagai memberikan hak dalam membenarkan apa-apa aktiviti atau melakukan sebarang perlakuan bertujuan kepada pemusnahan hak dan kebebasan asasi manusia oleh mana-mana individu, kumpulan atau badan persatuan atau Negara.

Fasal 20
Tiada di dalam Perisytiharan ini yang boleh diinterpretasikan sebagai membenarkan Negara untuk menyokong dan memupuk aktiviti-aktiviti individu, kumpulan, institusi atau organisasi badan bukan kerajaan yang menyalahi
peruntukan-peruntukan di dalam Piagam Pertubuhan bangsa-bangsa Bersatu.

Sumber: United nations Office of the Human Rights High Commissioner