Keamanan ala Najib (dan BN) tanpa asas keadilan dan hak asasi bukan apa yang rakyat mahukan

Jika Najib majikan di sebuah syarikat - beliau tidak mahukan pekerja berkesatuan atau bersatu. Beliau tidak akan membenarkan apa-apa aktiviti penyebaran maklumat di antara pekerja. Beliau akan melantik sendiri kroni menjadi wakil pekerja, dan akan hanya berurusan dengan wakil pekerja lantikan beliau - bukan wakil pekerja pilihan semua pekerja kilang. Beliau akan memahukan 'keamanan' - yang bermaksud semua pekerja harus diam-diam kerja sahaja, dan menumpukan perhatian kepada kerja sahaja. Beliau tidak mahu pekerja merunggut - atau meminta apa-apa hak, faedah pekerjaan, perubahan keadaan tempat kerja, ... Terima sahaja apa yang diberikan majikan, dan kerja dengan baik dan aman demi kepentingan kilang (dan keuntungan majikan di mana ini tidak akan dinyatakan tetapi adalah jelas). 

TETAPI, Najib bukan majikan kilang, tetapi Perdana Menteri Malaysia, di mana Malaysia adalah sebuah negara demokratik, bukan sebuah negara di bawah 'diktator' dan bukan negara 'feudal'. Tetapi, malangnya cara Najib dan kerajaan BN mentadbir negara bukan cara bagaimana sebuah negara demokrasi ditadbir.

Keamanan yang dikehendaki Najib bukan 'keamanan" sebenar - tetapi 'keamanan' palsu yang mahukan rakyat diam sahaja, jangan mengritik, jangan mengeluarkan pendapat bercanggahan dengan kerajaan,....terima sahaja apa yang kerajaan memberikan. Ini adalah 'keamanan' sama yang seorang 'diktator' atau kerajaan feudal mahukan. Ini adalah 'keamanan' supaya kedudukan yang memerintah tidak akan dicabar. Ini adalah keamanan yang tidak mendahulukan rakyat - tetapi mereka yang berkuasa dan kroni mereka.

Keamanan sebenarnya mestilah berasaskan keadilan dan hak asasi. Bila terdapat keadilan dan hak asasi rakyat, maka akan adanya keamanan sebenarnya.

Berhenti memperdayakan rakyat dengan mengunakan perkataan "keamanan" apabila

Pergerakan rakyat -lwn- Najib dan kerajaan BN - Najib ada kuasa menyelesaikannya

Kerajaan  BN pimpinan Najib telah melakukan kesilapan besar apabila bertindak menentang pergerakkan rakyat Malaysia yang prihatin dan yang mahukan sistem pilihanraya di Malaysia menjadi lebih 'bebas dan adil" (free and fair election) di mana pergerakkan ini digelar "BERSIH 2.0". 

Pergerakkan rakyat ini nyata bukan sesuatu yang dipimpin atau dimulakan oleh pihak pembangkang - tetapi oleh masyarakat umum, yang terdiri daripada kumpulan-kumpulan masyarakat awam(civil society), NGO - di mana pihak yang menyeleraskan program (bukan memimpin) adalah bukan sama sekali mereka daripada parti politik pencabar kuasa politik UMNO dan parti-parti BN yang lain.

Isu yang dibawa mereka nyata bukan satu isu  'sensitif', berunsur perkauman atau agama tetapi sesuatu isu am dan berprinsip, iaitu hasrat bahawa sistem pilihanraya di Malaysia harus di jadikan lebih baik dan lebih adil - di mana ini adalah isu yang seharusnya Najib dan BN juga menyokong. Malangnya, respon BN telah menimbulkan tanda tanya di dalam minda mereka yang sebelum ini tidak mengambil pendirian. Mengapa kerajaan BN membantah tuntutan ini? Mungkinkah apa yang yang diperjuangkan oleh kumpulan rakyat ini benar, di mana sistem pilihanraya di Malaysia sememangnya kurang adil - adakah BN yang sekarang memerintah akan memerintah jika sistem pemilihan adalah adil. Keengganan pihak BN menerima pendapat pejuang pilihanraya bebas dan adil telah secara langsung atau tidak langsung mengugat kedudukkan Najib dan BN sendiri - kerana ramai sudah mula memikirkan bahawa hakihat mereka masih memerintah - bukan lagi kerana mereka mempunyai sokongan majorii - tetapi kerana mereka telah memanipulasikan sistem pilihan untuk memastikan kemenangan terus BN di Malaysia.

Adakah jika semua rakyat boleh memilih terus siapakah yang akan menjadi Perdana Menteri Malaysia, saudara Naib akan dipilih? Kemungkinan besar tidak..

Apabila kita melihat berita TV, radio dan suratkhabar utama, kita melihat bahawa Najib dan BN senang sekali boleh mengadakan perhimpunan besar-besar dengan rakyat - tetapi pihak lain, saperti parti pembangkang atau NGO atau kumpulan rakyat tidak boleh berbuat demikian.

Nyata BERSIH 2.0 mempunyai sokongan ramai - dan (A) hasrat utama mereka adalah supaya pendapat mereka didengar semua dan dipertimbangkan, (B) bahawa rakyat Malaysia sedar bahawa pendapat ini bukan pendapat beberapa orang sahaja tetapi pendapat ramai penduduk Malaysia, ... di mana satu cara cara bagaiman mencapai hasrat (B) adalah dengan perhimpunan besar-besaran yang aman yang secara jelas akan membuktikan ini. Kalau tidak, pihak Najib dan BN akan dengan senang menyatakan bahawa ini hanya pendapat segelintir sahaja - bukan pendapat disokong ramai di Malaysia.

Mereka yang memanggil kempen ini "BERSIH 2.0", pada mulanya mahu mengadakan perarakkan rakyat daripada Kuala Lumpur berjalan secara aman terus ke Istana Negara untuk menyerahkan memorandum kepada Yang Di Pertuan Agung.

Ingin dinyatakan bahawa hak berhimpun secara aman adalah satu hak asasi yang diiktiraf, juga terkandung di dalam perlembagaan Malaysia. Malangnya, kini wujud satu undang-undang yang menyatakan bahawa hak ini memerlukan kebenaran pihak polis, di mana undang-undang ini harus segera dimansuhkan. Hak asasi seharusnya tidak dibelenggu dengan syarat perlu mendapatkan kebenaran pihak polis. Kehendak  bahawa niat mengadakan perhimpunan awam dimaklumkan kepada pihak polis mungkin adalah wajar - tetapi bukan untuk mendapatkan kebenaran polis. Setelah dimaklumkan, polis boleh memastikan hak ini dilaksanakan dengan memastikan tidak ada yang mengacau mereka yang mahu melaksanakan hak ini, memastikan perjalanan perarakkan ini dilakukan dengan teratur - mungkin dengan memastikan semua berjalan di tepi jalan (atau mungkin lorong tepi jalan), mungkin dengan menutup jalan beberapa minit membenarkan perarakkan berlalu, ... (Semua ini biasa dilakukan untuk perarakan kebumian, juga perarakan agama, juga acara sukan, juga perarakkan 'merdeka', juga apabila ada mesyurat besar-besaran diadakan... dan bukan sesuatu yang tidak boleh dilakukan oleh pihak polis)

Malangnya, di dalam keadaan ini, polis (atau sebenarnya Najib dan kerajaan BN) tidak mahu berbuat demikian - dan halangan demi halangan diletak untuk menghalang perhimpunan aman ini dan perararakan aman ini untuk pergi berjumpa Yang Di Pertuan Agung.

Kini "BERSIH 2.0" telah diharamkan sejak 1/7/2011, ramai yang berkempen untuk mendapatkan sokongan untuk pilihanraya bebas dan adil serta acara yang dicadangkan telah ditangkap dan ditahan dan juga dituduh di Mahkamah, 6 juga telah ditahan di bawah undang-undang tanpa bicara saperti ISA, media massa digunakan untuk memburukkan nama dan tujuan pergerakkan ini serta juga menakutkan orang ramai supaya tidak memberi sokongan kerpada kausa ini,...

Yang Di Pertuan Agung telah baru-baru ini menyatakan kerisauan mengenai perhimpunan dijalan, di mana setelah mengadap dihadapan Yang Di Pertuan Agung, pihak BERSIH berkompromi besar dan bersetuju untuk tidak mengadakan perhimpunan jalanan dan menerima cadangan Najib untuk mengadakannya di Stadium. Najib kata boleh asalkan aktiviti ini dijalankan secara aman.

TETAPI selepas itu keluarlah syarat-syarat baru dan halangan tambahan - 

(1)  kena mendapat kebenaran polis, 

(2)  BERSIH 2.0 masih diharamkan

(3) Stadium di Kuala Lumpur tidak mahu diberikan oleh pihak pentadbiran Stadium (kononnya);

(4) Penahanan dan pertuduhan mereka yang dikatakan terlibat dengan BERSIH masih berterusan,

(5) Media massa masih digunakan untuk memburukkan BERSIH

Nampaknya perutusan dan niat Yang Di Pertuan Agung langsung tidak dihormati oleh Najib dan kerajaan BN..

Nampaknya, BERSIH yang sudah berkompromi besar menyahut kehendak Yang Di Pertuan Agung telah kini 'tertipu' oleh Najib dan kerajaan BN.

Acara cadangan sepatutnya diadakan pada 9/7/2011 - Apa yang akan berlaku kita tidak tahu lagi? Harap semua berjalan secara aman tanpa kekerasan dan penindasan..

Saya tidak tahu apakah niat sebenarnya Najib dan kerajaan BN - adakah niat mereka sengaja mahu menyebabkan kekacauan? Sungguh senang kini, untuk membukan Stadium Merdeka dan membenarkan penyokong gerakan mahukan pilihanraya bersih dan adil berhimpun di sana  beberapa jam - selepas itu membenarkan satu delegasi kecil (mungkin 25 - 40 orang) pergi ke Istana menghantar memorandum. 

Masalah kini adalah kemungkinan besar berpuluhan ribu, yang sudah lama membuat perancangan (beli tiket, dsb...) sudah mula bergerak ke Kuala Lumpur untuk acara ini tetapi Najib (dan kerajaan pimpinannya) menyebabkan keadaan tidak pasti dan kelam kabut, ...

Kepastian diperlukan sekarang - kalau tidak saya risau. Najib harus segera membenarkan Stadium Merdeka digunakan...

Segera membebaskan mereka yang ditahan - segera menarik balik tuduhahan Mahkamah ... segera menurut niat Yang Di Pertuan Agung..

Jangan terus menaikkan kemarahan rakyat Malaysia...Hak asasi rakyat berhimpun secara aman - dan seterusnya hak rakyat menghantar memorandum kepada Yang Di Pertuan Agung harus bukan sahaja diiktifaf tetapi dihormati.

Buktikan bahawa slogan BN "Rakyat di utamakan..." bukan hanya slogan tetapi adalah benar-benar prinsip dan pendirian Najib dan kerajaan BN. 

Banjir di Temerloh semakin reda - Mendapat bantuan kerajaan adalah hak rakyat yang menjadi mangsa

Siapa harus membantu mangsa banjir? Semestinya kerajaan, sebab ada peruntukan khusus untuk membantu rakyat yang menjadi mangsa banjir, dsb..

Tetapi, biasanya ahli politik BN datang dan memberikan tanggapan salah kepada rakyat bahawa mereka sendiri yang memberikan bantuan daripada 'poket' mereka sendiri. Ini adalah satu penipuan.

Untuk menerima bantuan adalah hak - bukan jasa baik MP ini, atau ADUN itu, atau parti ini dan sebagainya.

Bantuan sewajarnya harus datang bukan sahaja daripada kerajaan Persekutuan, tetapi juga daripada Kerajaan Negeri serta juga Majlis Perbandaran tempatan.

 

Flood situation improving

UPDATED @ 04:04:45 PM 04-02-2011

February 04, 2011

 

KUALA LUMPUR, Feb 4 — The flood situation is reported improving with more victims returning home and evacuation centres closed today.

In NEGRI SEMBILAN, only the flood relief centre at Sekolah Tuanku Abdul Rahman, Gemas, in Tampin, remained open as at 11am to accommodate 508 people from 135 families.

In PAHANG, the number of victims in the two flood-affected districts has dropped to 840 people from 2,265 people yesterday.

A spokesman for the state police operations room said the number of flood victims in Temerloh district, however, increased to 493 people from 457 people yesterday.

The victims are from Kampung Batu Kapor (389 people), Kampung Sungai Buloh Mentakab (102) and Taman Mutiara Indah (2).

He said the number of flood victims in Rompin district dropped to 347 people from 1,808 people yesterday.

The victims are from Kampung Rekoh (168), Bukit Serok (127), Kampung Aur (37), Kampung Denai (9) and Kampung Lubuk Batu (6).

All roads previously closed due to the floods are now opened to all vehicles.

In MALACCA, the situation has improved further with only 461 people still at three relief centres in the state as at 8am, from 528 people yesterday.

A total of 446 people, from 98 families, are at two relief centres in Jasin, while another 15 people from five families are at a relief centre in Alor Gajah. 

In JOHOR, a total of 32,791 flood victims remained at the 149 flood relief centres across the state. There were about 36,000 evacuees from the state yesterday.

According to the statistics issued by the state secretariat, the highest number of evacuees are from Muar (8,884) followed by Batu Pahat (7,853), Segamat (7,671), Ledang (7,237), Kluang (474), Kota Tinggi (113) and Mersing (162).

The Johor Drainage and Irrigation Department also reported that all the state’s major rivers recorded normal water levels.

However, 19 roads in Segamat, Ledang, Mersing, Batu Pahat and Muar continued to be impassable to traffic or are only opened for heavy vehicles.- Malaysian Insider, 4/2/2011,

Sila lihat juga:

Banjir Temerloh 2011: Titi Gantung Baru di Esplanade Temerloh (pics & video)

Sekali lagi Temerloh dan Pantai Timur dilupakan dalam Budget

Nampaknya kerajaan UMNO-BN sekali lagi tidak khuatiri negeri-negeri Pantai Timur, dan negeri-negeri lain kecuali Kuala Lumpur.

Jika dilihat, landasan keretapi dan perkhidmatan keretapi Pantai Timur, nyata tidak ada landasan-landasan baru dirancang atau dibina sejak kemerdekaan. Di negara-negara membangun, tumpuan diberikan untuk menambahkan lagi sistem landasan keretapi supaya seseorang boleh pergi antara bandar-badar dengan mengunakan keretapi. Landasan-landasan juga diperbaiki supaya boleh digunakan oleh keretapi-keretapi yang lebih pantas and cekap. 

Malangnya, kini pun kita tidak ada landasan keretapi menyambung bandar-bandar utama Pantai Timur saperti Kota Bharu ke Kuala Trengganu ke Kuantan ke Pekan ke Mersing ke Johor Bahru.

Tidak ada landasan keretapi daripada Pantai Timur ke Pantai Barat Semenanjung - Kota Bahru ke Alor Star ke Pulau Pinang, atau daripada Kuantan ke Temerloh ke Kuala Lumpur.

Tumpuan kerajaan hanya nampaknya di Kuala Lumpur - di mana pada tahun akan datang pun RM40 billion akan dibelanjakan untuk 'Mass Rapid Transit System' . Bukankah ke Kuala Lumpur sudah ada sistem LRT dan perkhidmatan KTM Komuter - dan sistem 'highway' yang sudah mencukupi? Pembangunan harus dibahagikan sama rata kepada segala pelusuk negara dan tidak hanya ditumpukan di Kuala Lumpur (atau Lembah Klang). 

Dengan sistem landasan keretapi yang lebih baik, pihak 'investor' juga akan lebih berminat membuka kilang-kilang - kerana barangan lebih senang di hantar dari kilang ke pelabuhan dan sebagainya. Rakyat juga akan mendapatkan sistem pengangkutan awam yang lebih baik. Kini perjalanan daripada Temerloh ke Johor Bahru mengunakan keretapi memakan masa lebih kurang 5 - 6 jam, di mana ini dapat dikurangkan kepada 2 atau 3 jam jika landasan dan keretapi yang digunakan diperbaiki. 

Kuala Lumpur...(Putrajaya) sudah menerima banyak daripada jana rakyat - dan keadilan memerlukan kerajaan membawakan pembangunan ke kawasan Temerloh dan kawasan-kawasan Pantai Timur yang lain.

Dengan senang, sistem 'tram' boleh dimulakan di Temerloh - dan dengan kemudahan pengangkutan awam yang efisyen, ramai akan mengunakannya dan kereta akan kurang digunakan. Ini akan menjimatkan kos rakyat, mengurangkan jumlah minyak petrol yang digunakan dan juga lebih baik untuk alam sekitar.

Siapakah Ketua Kampung? Yang dilantik BN atau yang dilantik PR? Biarkan rakyat sendiri pilih Ketua Kampung, Kampung Baru, Taman, ...DEMOKRASI

Satu perkara yang sangat tidak diingini oleh kerajaan Barisan Nasional- pimpinan UMNO adalah untuk rakyat duduk bersama dan berbincang serta membuat pendirian atau keputusan sendiri mengenai sesuatu perkara.

Maka, mereka langsung tidak mengalakkan demokrasi diperingkat paling asas di peringkat kampung, kampung baru, taman perumahan, kampung orang asli...

Rakyat tidak digalakkan berjumpa dan memilih sendiri kepimpinan tempatan - pilihan dibuat terus oleh pihak Kerajaan Negeri - Jawatankuasa Keselamatan, Kemajuan dan Kebajikan Kampung (JKKKK), JKKK-Taman, ...., di mana inilah juga cara 'Ketua Kampung" dipilih. [Di bawah, secara contoh ditunjukkan cara dan kriteria pemilihan, serta juga peranan JKKK ini, di mana maklumat dari Portal Rasmi kerajaan Pulau Pinang dan Kerajaan Melaka]

Selepas GE2008, apabila Selangor, Perak, Kedah, dan Pulau Pinang menjadi negeri baru di bawah kerajaan Pakatan Rakyat, pihak kerajaan BN-pimpinan UMNO menubuhkan pula JKKKP - Jawatankuasa Keselamatan, Kemajuan dan Kebajikan Kampung Persekutuan

Kini wujud 2 Ketua Kampung - satu lantikan kerajaan negeri Pakatan Rakyat, satu lantikan kerajaan Persekutuan... dan KOSONG pilihan rakyat setempat.

Malangnya rakyat setempat masih tidak diberikan hak memilih sendiri ketua kampung, ketua kampung baru, ketua taman perumahan...Sudah 52 tahun kita merdeka, nak pilih sendiri ketua kampung dan jawatankuasa kampung pun kita tidak diberi hak...

Saya kesal dengan kegagalan pihak kerajaan Pakatan Rakyat untuk mengembangkan demokrasi kepada peringkat kampung, kampung baru, taman perumahan...dan membolehkan rakyat memilih sendiri siapa yang harus menjadi Ketua Kampung dan Jawatankuasa Kampung. Jangan takut, rakyat selepas 52 tahun Merdeka ada keupayaan dan kebolehan memilih ketua dan kepimpinan kampung, kampung baru, kampung orang asli, kawasan taman perumahan mereka sendiri...

Bagaimanapun, katanya [Pemangku Ketua UMNO Bahagian Ampang, Datuk Ismail Kijo], apabila Selangor jatuh ke tangan pakatan pembangkang, kerajaan negeri telah melantik Pengerusi Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung (JKKK) yang baru.

"Kita harap JKKKP yang dilantik menerusi Kerajaan Persekutuan ini dapat terus berbakti memajukan penduduk setempat secara harmoni tanpa mengira fahaman politik,'' katanya.

Ismail menyatakan demikian kepada Utusan Malaysia selepas Majlis Penyerahan Watikah Ketua Kampung JKKKP Daerah Hulu Langat di Hotel De Palma di sini semalam.

Hadir sama, Ketua UMNO Bahagian Pandan, Datuk Mad Aris Mad Yusuf, Ketua UMNO Bahagian Hulu Langat, Datuk Ahmad Kuris Mohd. Nor dan Yang Dipertua Persatuan Ketua Kampung Daerah Hulu Langat, Ali Kassim.

Ismail berkata, pihaknya turut merakamkan penghargaan kepada Menteri Kemajuan Luar Bandar dan Wilayah, Tan Sri Muhammad Muhd. Taib kerana mengambil inisiatif terhadap pelantikan JKKKP itu.

"Cadangan juga akan dibuat kepada pihak berkenaan agar semua Ketua Kampung JKKKP itu diberi kursus supaya dapat berperanan dengan berkesan terutama memberi penerangan kepada penduduk setempat mengenai usaha-usaha kerajaan Persekutuan untuk pembangunan rakyat,'' ujarnya. - Utusan Malaysia, 18/7/2008, JKKKP lantik 11 ketua kampung di Ampang

Respon Kerajaan Pakatan Rakyat kepada penubuhan JKKKP adalah tidak mengiktiraf entiti ini...

Selangor memutuskan tidak akan membenarkan Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung Persekutuan (JKKKP) yang dianggap tidak sah di negeri berkenaan dari menggunakan segala kemudahan di bawah pentadbiran kerajaan negeri itu berkuat kuasa hari ini.

Exco Permodenan Pertanian, Pengurusan Sumber Alam dan Pembangunan Usahawan negeri, Yaakob Sapari berkata, keputusan itu dibuat kerana kerajaan negeri tidak mengiktiraf JKKKP sebagai satu jawatankuasa yang sah walaupun penubuhannya telah dipersetujui di peringkat Kerajaan Pusat.

"Walaupun ia diluluskan di peringkat Pusat, kerajaan negeri tidak pernah mengiktiraf jawatankuasa berkenaan kerana kita anggap ia tidak sah.

"Sebaliknya, kita hanya mengiktiraf jawatankuasa yang sama yang dilantik oleh kerajaan negeri sendiri yang mana kita akan buat pada 1 Ogos ini dan pengumumannya secara rasmi akan dibuat awal September ini.

"Oleh yang demikian, kita tidak akan membenarkan JKKKP menggunakan sebarang kemudahan yang ditadbir urus oleh kerajaan negeri melalui Pejabat Tanah dan Daerah (PTD) untuk mengadakan program mereka selepas ini. - Utusan Malaysia, 24/7/2008, Selangor anggap JKKKP tidak sah

Kerajaan negeri melarang Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung Persekutuan (JKKKP) daripada menggunakan kemudahan awam di kampung-kampung berkuat kuasa serta-merta.

Menteri Besar, Datuk Seri Ir. Mohammad Nizar Jamaluddin berkata, ini kerana kerajaan negeri tidak mengiktiraf pelantikan JKKKP yang dilihat memecah belahkan perpaduan masyarakat kampung.

''Demi memelihara kestabilan serta kesejahteraan rakyat, kerajaan negeri melarang sama sekali JKKKP ini daripada menggunakan kemudahan awam di kampung-kampung. - Utusan Malaysia, 8/8/2008, JKKKP dilarang guna kemudahan awam

Dan kini wujud 2 Ketua kampung ...1 JKKK (pilihan Kerajaan Negeri) dan 1 JKKKP (pilihan kerajaan Persekutuan)...

Seramai 31 orang pemimpin setempat dilantik sebagai Ketua Kampung dan Pengerusi Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung Persekutuan (JKKKP) kawasan Parlimen Tanjong Karang.

Mereka menerima watikah pelantikan tersebut pada daripada Menteri Pembangunan Usahawan dan Koperasi yang juga Ahli Parlimen kawasan itu, Datuk Noh Omar dalam satu majlis di sini semalam.

Dalam ucapannya, Noh berkata, pemimpin yang dilantik sebagai ketua kampung dan Pengerusi JKKKP itu adalah mereka yang pernah mengetuai kampung masing-masing semasa Barisan Nasional (BN) memerintah Selangor sebelum pilihan raya umum ke-12 lalu.

Katanya, apabila Selangor dikuasai kerajaan campuran pembangkang, kerajaan negeri telah melantik ketua kampung dan pengerusi JKKK yang baru.

Beliau berharap mereka yang dilantik oleh kerajaan Persekutuan itu akan terus menjalankan peranan mereka untuk memaju dan membangunkan kampung masing-masing.

"Sekiranya terdapat sebarang masalah berkenaan kampung, ketua kampung boleh berbincang dengan Pengerusi JKKKP atau merujuk kepada Pegawai Pembangunan Persekutuan yang dilantik," katanya.

Noh menegaskan, aspek kerjasama ketua kampung dan pengerusi JKKKP bersama pemimpin setempat yang lain perlu diutamakan supaya perpaduan dapat diperkukuhkan dan kebajikan rakyat terjaga. - Utusan Malaysia, 29/7/2008, JKKKP Tanjong Karang terima watikah

Dan sememangnya kerajaan Persekutuan akan gunakan orang yang mereka lantik...dan semestinya berlaku diskriminasi, dan akhirnya rakyat yang menjadi mangsa...

Adakah saya memulaukan mereka yang dilantik kerajaan Persekutuan, di mana akibatnya adalah saya akan tidak mendapatkan bantuan yang sepatutnya sampai kepada rakyat...?

Bukankah lagi baik, jika rakyat setempat sendiri membuat pemilihan ketua kampung dan jawatankuasa kepimpinan, dan kerajaan negeri parti ini atau kerajaan persekutuan parti itu boleh terus berurusan dengan pimpinan pilihan rakyat tempatan...

Diskriminasi

Kementerian Pertanian dan Industri Asas Tani tidak akan melayan pengesahan sesuatu permohonan bantuan yang dikeluarkan oleh Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung (JKKK) di empat negeri yang ditadbir pakatan pembangkang.

Menterinya, Datuk Noh Omar berkata, arahan itu selaras dengan surat pekeliling yang diputuskan oleh Kabinet bagi mengelak bantuan berkenaan dipolitikkan oleh pihak tidak bertanggungjawab sehingga menimbulkan kekeliruan rakyat di Pulau Pinang, Kedah, Kelantan dan Selangor.

Beliau menjelaskan, pertimbangan untuk meluluskan bantuan atau insentif menerusi kementerian tersebut mesti mendapat pengesahan daripada Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung Persekutuan (JKKKP).

Katanya, JKKKP merupakan satu saluran yang disediakan khas bagi memastikan semua rakyat mendapat bantuan secara terus daripada Kerajaan Pusat termasuk dalam pembangunan pertanian. - Utusan Malaysia, 17/4/2009, JKKK di Negeri Pembangkang Tidak Dilayan (Blog Pena Noh Omar), , Sumber :- Utusan Malaysia

******************
Perlantikan JKKK Negeri Pulau Pinang (mungkin apa yang dilakukan bila dibawah pentadbiran BN, dan seterusnya prosidur perlantikan di Negeri Melaka...

"

PDTSPS - Perlantikan Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung ( JKKK )
	Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung ( JKKK ) adalah satu institusi yang menjadi sebahagian daripada jentera pentadbiran Kerajaan di peringkat yang paling bawah iaitu di peringkat kawasan atau kampung. Penubuhannya melengkapkan sistem dan jentera pentadbiran Kerajaan yang meliputi peringkat persekutuan, peringkat negeri, peringkat daerah dan peringkat mukim. JKKK adalah badan pengurusan di peringkat kampung atau kawasan membantu di dalam pembangunan Negara. Penubuhan badan ini adalah selaras dengan konsep pengwujudan pengurusan yang telus ( good governance ) di mana idea-idea yang konstruktif di peringkat akar umbi dapat disalurkan melaui daerah, negeri dan negara melalui badan-badan yang ditubuhkan di semua peringkat berkenaan. BILANGAN JKKK DAN JUMLAH KEAHLIANNYA DAERAH BIL JKKK BIL AHLI SEBERANG PERAI UTARA 34 615 SEBERANG PERAI TENGAH 36 654 SEBERANG PERAI SELATAN 25 488 TIMUR LAUT 19 359 BARAT DAYA 34 617 JUMLAH 148 2,733
	1. KEANGGOTAAN JKKK 1.1 Keanggotaan JKKK dihadkan kepada 20 orang termasuk Pengerusi Dan Setiausaha. Di samping itu keanggotaan ini hendaklah juga merangkumi 2 wakil wanita dan 2 wakil belia dan dalam masyarakat berbilang kaum seorang daripada ahlinya hendaklah daripada kaum minoriti. 1.2 Pengerusi dan semua ahli JKKK adalah dilantik oleh Y.A.B Ketua Menteri berasaskan perakuan Jawatankuasa Permilihan JKKK Peringkat Daerah yang dipengerusikan oleh Pegawai Daerah. 2. KRITERIA PERLANTIKAN JKKK 2.1. Pengerusi JKKK Seorang calon Pengerusi JKKK perlulah memenuhi syarat-syarat perlantikan seperti berikut :- 2.1.1 Bermastautin dalam kawasan yang berkenaan ; 2.1.2 Tempoh perkhidmatan ialah selama 2 tahun tertakluk kepada perakuan Jawatankuasa Permilihan ; 2.1.3 Mempunyai kebolehan mengurus dan mentadbir ; 2.1.4 Orang yang dihormati dan disegani oleh penduduk kampung dan 2.1.5 Tidak pernah didapati bersalah kerana sesuatu kesalahan jenayah. Walau apapun syarat-syarat di atas, Y.A.B. Ketua Menteri boleh melantik sesiapa juga yang tidak mempunyai sebahagian daripada kelayakan tersebut. 2.2 Ahli-ahli JKKK Ahli-ahli JKKK perlulah memenuhi syarat-syarat perlantikan seperti berikut :- 2.2.1 Ahli JKKK hendaklah terdiri daripada orang yang dianggap mewakili lapisan atau “ cross section “ penduduk yang tinggal di kawasan itu. 2.2.2 Tempoh perkhidmatan ialah selama 2 tahun. Tempoh perkhidmatan ini boleh dilanjutkan dengan perakuan daripada Jawatankuasa Permilihan JKKK Peringkat Daerah. 2.2.3 Ahli JKKK mesti bermastautin di dalam kawasan berkenaan. 2.2.4 Perkhidmatan Ahli JKKK adalah secara sukarela.
	CARTA ALIRAN PERLANTIKAN JKKK
	Sumber: Pejabat Daerah dan Tanah Seberang Perai Selatan 29-11-2005 Tarikh akhir kemaskini: 03/10/2007 - Portal Rasmi Kerajaan Pulau Pinang

Di Melaka pula

Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung (JKKK)

Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung atau JKKK adalah sebuah organisasi kepimpinan di peringkat akar umbi. JKKK telah ditubuhkan untuk membantu penduduk di kawasan luar bandar bagi mendapatkan kehidupan yang lebih baik dan sejajar dengan pembangunan negara.

Ahli JKKK dilantik oleh Ketua Menteri berdasarkan cadangan dari para ADUN. Cadangan ini kemudiannya di sahkan oleh Pejabat Pembangunan Negeri dan Pegawai Daerah.

Jangkamasa perlantikan JKKK ialah dua (2) tahun.

Kriteria ahli JKKK :

• Umur melebihi 21 tahun
• Tinggal di dalam kampung berkenaan
• Sekurang-kurangnya tamat pendidikan rendah
• Mempunyai personaliti yang baik
• Tiada rekod jenayah

JKKK terdiri daripada 15 ahli seperti berikut :

• Seorang Pengerusi
• Seorang Setiausaha
• 13 ahli biasa

Jawatankuasa Kecil JKKK adalah seperti berikut :

• Jawatankuasa Kecil Kebajikan
• Jawatankuasa Kecil Pendidikan
• Jawatankuasa Kecil Pertanian
• Jawatankuasa Kecil Pelancongan dan Industri
• Jawatankuasa Kecil Infrastruktur dan Kemudahan Awam
• Jawatankuasa Kecil Belia, Kebudayaan dan Sukan
• Jawatankuasa Kecil Keselamatan

Tanggungjawab JKKK :

• Merancang projek untuk faedah masyarakat kampung
• Membangunkan dan menjalankan projek yang memupuk semangat bergotong-royong dengan jabatan kerajaan dan organisasi bukan kerajaan (NGO).
• Sebagai orang tengah di antara masyarakat kampung dengan pihak jabatan kerajaan dan NGO.
• Menjalankan kaedah tertentu untuk memilih setiausaha dan ahli jawatankuasa kecil yang lain
• Mengadakan mesyuarat sekurang-kurangnya sebulan sekali
• Setiausaha perlu memastikan aspek keselamatan kampung terhadap elemen-elemen negatif seperti dadah, pendatang tanpa izin, subversif dan sebagainya. - Portal Rasmi Kerajaan Negeri Melaka
  

Tindakan menangkap orang Burma pada sambutan Hari Jadi Aung San Suu Kyi memalukan ....

Burma, saperti Malaysia, telah dijajah oleh kolonialis British.

Pada 1948, Burma mencapai kemerdekaan, dan sistem kerajaan demokrasi berparlimen telah wujud dari 1948 sehingga tahun 1962, apabila tiba-tiba pihak tentera telah melakukan satu rampasan kuasa.

Regim tentera ini telah enggan mengembalikan kuasa politik kepada sebuah kerajaan demokratik, tetapi tekanan dalaman dan daripada luar akhirnya mengakibatkan satu pilihanraya umum diadakan pada 1990, dengan kefahaman bahawa pihak rejim tentera akan mengembalikan kuasa mentadbir negara kepada kerajaan yang bakal dilantik rakoyat Burma. Pihak rejim tentera juga bersetuju untuk mengembalikan sistem demokrasi berparlimen.

Pihak rejim tentera memberikan sokongan penuh kepada satu parti, iaitu National Unity Party (NUP). Parti-parti politik yang lain telah dihalang berkempen. Aung San Suu Kyi, pemimpin parti National League for Democracy(NLD) telah ditahn rumah (house arrest) sejak bulan Julai 1989. Ramai pemimpin lain parti NLD dan parti-parti lain juga telah dipenjarakan. Akses ke media dan juga orang ramai juga dihalang.

Tetapi, pada 27/5/1990, apabila keputusan pilihanraya umum diumumkan, didapati bahawa daripada 485 kerusi parlimen yang dipertandingkan, parti NLD telah berjaya menang 392 kerusi (iaitu lebih 80%). Parti-parti kumpulan ethnik minoriti telah berjaya memenangi 65 kerusi, dan parti sokongan rejim tentera, iaitu NUP, hanya berjaya memenangi 10 kerusi. Jelas sekali, rakyat Burma telah menolak pemerintahan tentera.

Tindak balas rejim tentera kepada keputusan pilihanraya ini adalah untuk tidak mengembalikan kuasa kepada rakyat - tetapi meneruskan dengan pemerintahan tentera. Kuasa politik dan kuasa pentadbiran negara yang seharusnya diserahkan kepada Aung San Suu Kyi dan NLD tidak berlaku.

Penindasan bertambah, dan ramai pemimpin politik dan rakyat telah ditangkap dan dipenjarakan, di mana ada yang telah meninggal semasa dalam tahanan. Ramai juga telah berlari keluar daripada Burma dan masih tidak dapat pulang. Penindasan berterusan sehingga kini.

Pada hari ini, di Malaysia terdapat lebih kurang 500,000 migran daripada Burma - di mana ramai di dalam kumpulan ini tidak dapat pulang ke Burma, di mana jika pulang mereka berisiko tinggi ditangkap, ditahan/dipenjarakan, didera...dan juga mungkin dibunuh. Secara munasabah, ramai tidak ada apa-apa pasport atau dokumen perjalanan keluaran rejim tentera Burma...

Di negara Thai, bilangan orang Burma tidak berdokumentasi adalah lebih kurang 2 juta.

Kebanyakkan daripada mereka yang berada di Thailand dan Malaysia tidak berminat sangat untuk mendapatkan kerakyatatan negara lain, atau ditempatkan semula di negara asing jauh daripada Burma. Harapan kebanyakkan mereka adalah untuk pulang ke negara Burma (Myanmar) apabila rejim tentera kini sudah tiada lagi.

Ingin juga dinyatakan, bahawa di Malaysia juga ada lebih kurang 100,000 Buruh Migran yang datang dengan izin kerajaan Burma.

Pada 19/6/2009, Aung San Suu Kyi menyambut ulalngtahun ke-64 beliau - beliau masih ditahan rejim tentera.

Suu Kyi rai hari lahir ke-64 dalam penjara

Pemimpin demokrasi Myanmar, pengawal kongsi makanan

YANGON: Pemimpin demokrasi Myanmar, Aung San Suu Kyi, berkongsi makanan dengan pengawal penjara ketika menyambut hari lahirnya yang ke-64 semalam, selepas pemerintah junta enggan membenarkan beliau menerima pelawat, kata anggota kanan parti pimpinannya.

Pemenang anugerah Nobel itu kini ditahan di penjara Insein, atas tuduhan ingkar perintah tahanan dalam rumah selepas seorang lelaki warga Amerika berenang menyeberang tasik dan bermalam di rumahnya Mei lalu.

Ketika anggota parti Liga Kebangsaan Untuk Demokrasi (NLD) mengadakan majlis sambutan hari jadi Suu Kyi, jurucakapnya Nyan Win berkata beliau sudah ke penjara untuk membawa nasi bersama lauk, kek hari jadi dan bunga.

"Suu Kyi memesan makanan itu supaya beliau boleh mendermakannya kepada mereka di sekitar penjara, tetapi oleh kerana tiada siapa menemaninya, Suu Kyi akan menyambutnya secara kecil-kecilan di sana," katanya.

Nyan Win berkata beliau tidak dibenarkan menemui Suu Kyi tetapi sudah meminta kebenaran pihak berkuasa untuk berbuat demikian Isnin ini.

Saksi berkata di sebalik kawalan ketat , 300 anggota NLD menyambut hari jadi beliau dengan memberi makanan kepada sami Buddha, melepaskan burung merpati, burung pipit dan belon warna-warni.

Aktivis yang memakai baju T kuning juga berdoa untuk pembebasan Suu Kyi sebelum bertepuk tangan dan melaungkan kata-kata: "Semoga Aung San Suu Kyi akan dibebaskan segera" sebelum memotong kek.

Sayap pemuda parti itu pula memuji pemimpin mereka dengan menyanyikan sebuah sajak berjudul 'If' ciptaan Rudyard Kipling yang diterjemahkan Suu Kyi ke dalam bahasa Myanmar.

Saksi berkata, pegawai polis berpakaian preman merakamkan gambar orang ramai memasuki bangunan, manakala polis berpakaian seragam berdiri tidak jauh dari situ di samping lima trak membuat kawalan.

Tahun ini bukanlah kali pertama Suu Kyi menyambut hari lahirnya bersendirian. Beliau menghabiskan tempoh 13 daripada 19 tahun di Myanmar menjalani hukuman tahanan dalam rumah, apabila junta enggan mengiktiraf NLD menang pilihan raya 1990. - AFP - Berita Harian, 20/6/2009

Adalah sungguh memalukan apabila Malaysia telah menangkap 16 orang Burma di kawasan Petaling Jaya apabila mereka menghadiri satu perayaan Hari Jadi Aung San Suu Kyi yang dianjurkan oleh kerajaan Pakatan Rakyat dan Majlis Bandaraya Petaling Jaya pada 19/6/2009.

Police last night arrested 14 Myanmar nationals for taking part in an illegal gathering to celebrate the 64th birthday of Myanmar activist Aung San Suu Kyi.

Petaling Jaya OCPD ACP Arjunaidi Mohamed said some 30 Myanmar nationals had begun gathering near the Taman Jaya lake at about 8pm.

Police at the scene ordered the crowd to disperse. They also arrested 14 Myanmar nationals who did not possess any valid travel documents.

“All of those who were arrested have been brought to the Petaling Jaya police headquarters and will be handed over to the Immigration Department,” he said, adding the remaining crowd dispersed at 8.30pm - Star, 20/6/2009, 14 Myanmar nationals detained in illegal gathering

Malaysiakini repot :-

...A team of 50 police officers broke up a gathering in Petaling Jaya to celebrate Burma’s Nobel laureate Aung San Suu Kyi’s 64th birthday at about 9pm and detained 16 people.

Those arrested are believed to be refugees from Burma who were at the birthday celebration to express their concern for their country’s democracy icon.

The Burmese military regime has kept Suu Kyi in detention for 13 of the past 19 years, and she is now on trial at Rangoon's notorious Insein Prison over a bizarre incident in which an American man swam to her lakeside home.

According to human rights group Suaram, the 16 were arrested even before the event kicked off.

“All those arrested now are detained in the Petaling Jaya district police station and denied access to lawyers. They might be moved to immigration,” said Suaram coordinator Temme Lee.

The 16 were taken to the Petaling Jaya police station where a crowd had gathered outside to press for their release.

The aborted celebration - which was to be held in an open area near Amcorp Mall in Taman Jaya - was jointly organised by Pakatan Rakyat Selangor and Petaling Jaya City Council (MBPJ)...- Malaysiakini, 19/6/2009, 16 refugees arrested at Suu Kyi's 'birthday bash'

Joint Statement- 19/6/2009

HAPPY BIRTHDAY DAW AUNG SAN SUU KYI
RELEASE IMMEDIATELY AND UNCONDITIONALLY ALL POLITICAL PRISONERS IN BURMA

On the occasion of Daw Aung San Suu Kyi’s 64th birthday that falls on 19th June 2009, we, the undersigned reiterate our call for the immediate and unconditional release of Aung San Suu Kyi and all other political prisoners and prisoners of conscience in Burma.

After achieving its independence from the British in 1948, Burma was ruled by a democratically elected government until the 1962 army coup.

Finally, the military junta agreed to hold elections in 1990, and return Burma to a parliamentary democracy. But the run-up to the elections inspired little confidence in the process. Aung San Suu Kyi, leader of the most popular opposition party, the National League for Democracy (NLD), was placed under house arrest in July 1989. Many other senior NLD officials were jailed. The NLD had little access to media and few resources compared to the military-backed National Unity Party (NUP).

On 27th May 1990, the Election Results revealed that out of the 485 parliamentary seats contested, the NLD won 392 (over 80%). Ethnic minority parties opposed to the military junta won 65 more seats. The military-backed NUP only won 10 seats. It was clear indication that peoples of Burma rejected military rule.

The military junta's response to this overwhelming defeat was simply to change the rules, and not hand over power to duly elected Aung San Suu Kyi and the NLD. Repression intensified, and many NLD and other elected representatives were arrested. Some have died in prison. Others fled into exile. Today, in Malaysia, it is estimated that there may be more than 500,000 Burmese undocumented migrants,

We call for the immediate handing over of power from the military regime to the duly elected Aung San Suu Kyi and the elected representatives.

We reiterate our call for the immediate discontinuation of the trial, and withdrawal of the charges against Aung San Suu Kyi who has been absurdly charged and is now being tried for the offence of breaking the terms of her house arrest, in particular the condition that forbids visitors, after an American man, swam across the lake and entered her house uninvited and refused to leave.

We call for ASEAN and ASEAN member governments, to immediately intervene and urge the government of Burma to respect human rights, and to adhere to the numerous United Nations resolutions, including General Assembly Resolution 49/197 [1995], which, amongst others, “…call on the Government of Myanmar to release unconditionally and immediately the Nobel Peace Prize Laureate Aung San Suu Kyi, who is now in her sixth year of detention without trial, and other political leaders and remaining political prisoners…’

We also call on the United Nations(UN), the European Union(EU) and all concerned nations to act for the immediate withdrawal of this absurd charge, to secure the immediate and unconditional release of all political detainees and to restore democracy and human rights to Burma and its peoples.

Lastly, and most importantly, we wish Daw Aung San Suu Kyi Happy Birthday, and wish for her and the peoples of Burma the strength and the continued commitment to struggle for a better Burma, where human rights, justice and democracy exist.

Pranom Somwong

Charles Hector

for and on behalf of the following 24 organisations,

Bar Council Human Rights Committee

Burma Campaign Malaysia

Center for Independent Journalism, Malaysia

Community Development Services, Sri Lanka

Development Action for Women Network (DAWN), Philippines

Empower Foundation, Thailand

Foundation for Women, Law and Rural Development (FORWARD), Thailand

Friends of Burma, Malaysia

Grassroots-HRE,Thailand

Legal Support for Children and Women (LSCW), Cambodia

MADPET (Malaysians against Death Penalty and Torture)

MAP Foundation, Thailand

Mekong Ecumenical Partnership Program, Christian Conference of Asia(MEPP)

Myanmar Refugee Volunteer Group (MRVG)

National League for Democracy (NLD),LA, Malaysia

Network of Action for Migrants in Malaysia (NAMM)

People's Service Organization (PSO), Malaysia

Persatuan Kesedaran Komuniti Selangor (EMPOWER)

Society for Christian Reflection (SCR)

Suara Rakyat Malaysia (SUARAM), Malaysia

Tenaganita, Malaysia

Women's Studies Center,Thailand

Workers Hub For Change (WH4C)

Yaung Chi Oo Workers Association ( YCOWA)

Resolusi Badan Peguam Malaysia berkenaan hak-hak Orang Asli..

Resolusi Badan Peguam Malaysia berkenaan hak-hak Orang Asli, mendapat sokingan sebulat suara di Mesyuarat Agung Badan Peguam Malaysia yang diadakan pada 14 Mac 2009 di Kuala Lumpur. [Bilangan ahli terkini adalah lebih kurang 13,000 peguam]

Badan Peguam Malaysia,

mengambil perhatian bahawa Malaysia sebagai ahli kepada Majlis Hak-Hak Asasi Manusia Bangsa-Bangsa Bersatu wajib mempertahankan nilai-nilai yang mendasari undang-undang dan norma-norma hak-hak asasi manusia antarabangsa seperti yang termaktub, antara lainnya, dalam Perisytiharan Hak-Hak Asasi Manusia Sejagat 1948, Waad Antarabangsa Mengenai Hak-Hak Sivil dan Politik 1966 dan Waad Antarabangsa Mengenai Hak-Hak Ekonomi, Sosial dan Budaya 1966;

mengambil perhatian bahawa Malaysia telah meratifikasi Konvensyen Berkaitan Penghapusan Segala Bentuk Diskriminasi Terhadap Wanita 1979 dan Konvensyen Terhadap Hak-Hak Kanak-Kanak 1989, dan telah menandatangani Konvensyen Terhadap Hak-Hak Orang Kurang Upaya 2006 yang mana, antara lainnya, memberikan perlindungan kepada golongan yang mudah terjejas seperti wanita, kanak-kanak dan orang kurang upaya di Malaysia;

mengambil perhatian bahawa Malaysia telah mengundi, di Majlis Hak-Hak Asasi Manusia Bangsa-Bangsa Bersatu dan Perhimpunan Agung Bangsa-Bangsa Bersatu, untuk menerimapakai Pengisytiharan Bangsa-Bangsa Bersatu Mengenai Hak-Hak Orang Asal 2007 yang, antara lainnya, mengulangi hak-hak Orang Asli dalam menentukan nasib mereka sendiri;

didorong oleh keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Kerajaan Negeri Selangor & Ors v Sagong Tasi & Ors [2005] 4 CLJ 169 yang mengiktiraf hak-hak Orang Asli dalam dan ke atas tanah adat mereka di bawah undang-undang lazim;

didorong oleh perkembangan terbaru pengenalan dan penubuhan “Badan Bertindak Mengenai Hak-Hak Tanah Orang Asli” oleh Kerajaan Negeri Perak (di bawah Pakatan Rakyat);

amat prihatin bahawa tanah adat Orang Asli menerima ancaman berterusan yang dilakukan atas nama “pembangunan” (mengikut tafsiran sendiri dan pemahaman satu hala oleh Kerajaan Persekutuan dan Negeri, tanpa perundingan atau persetujuan Orang Asli);

amat prihatin bahawa sungguhpun Kerajaan Persekutuan dan Negeri mempunyai tanggungjawab fidusiari untuk mendukung dan melindungi kebajikan dan hak-hak Orang Asli namun sebaliknya Orang Asli sering dipaksa melepaskan tanah adat mereka kepada syarikat berkaitan Kerajaan atau swasta, atau atas alasan usahasama;

amat prihatin bahawa Jabatan Hal Ehwal Orang Asli telah gagal memenuhi tanggungjawab fidusiarinya untuk memperkasa dan membantu kebajikan Orang Asli, malah terlibat sama dalam perlanggaran hak-hak Orang Asli;

amat prihatin bahawa sesungguhnya implementasi polisi-polisi integrasi telah mengakibatkan penempatan semula Orang Asli secara paksa, memisahkan mereka daripada sumber mata pencarian untuk hidup mereka, cara hidup dari segi fizikal dan rohaniah mereka dan warisan ekonomi, sosial dan budaya mereka yang telah diamalkan dan dikembangkan sejak berabad-abad lamanya;

amat prihatin bahawa majoriti Orang Asli tidak dapat menikmati sepenuhnya hak-hak asasi mereka oleh kerana tradisi, adat dan nilai mereka sedang dihakiskan;

amat prihatin bahawa dalam usaha menjustifikasikan polisi “pembangunan” serta tindakan menempatkan semula dan mengintegrasikan Orang Asli, pihak berkuasa cuba menggambarkan Orang Asli sebagai menentang perubahan-perubahan yang dikatakan untuk kebaikan Orang Asli sendiri;

amat prihatin bahawa walaupun permintaan dan rayuan seringkali dibuat kepada pihak berkuasa, tanah adat Orang Asli masih belum diiktiraf dan dilindungi dengan sepenuhnya;

mengambil perhatian bahawa sesungguhnya tiada penyelesaian mudah atau satu penyelesaian sahaja kepada pengiktirafan dan perlindungan rasmi tanah adat Orang Asli kerana masalah-masalah yang dihadapi bergantung kepada tempat dan komuniti berkenaan;

mengambil perhatian bagaimanapun, terdapat pelbagai pilihan sedia ada bagi pengiktirafan dan perlindungan rasmi tanah adat Orang Asli bergantung kepada keperluan-keperluan masyarakat Orang Asli yang berkenaan, antara lainnya:

(a)	pemberian hakmilik tanah secara individu kepada setiap keluarga Orang Asli;
(b)	pewartaan bahagian-bahagian tanah komunal oleh Kerajaan-Kerajaan Negeri yang berkenaan, di bawah Seksyen 62 Kanun Tanah Negara;
(c)	pewartaan bahagian-bahagian tanah komunal di bawah Akta Orang Asli 1954 dengan kebebasan yang tiada had masa serta tanpa sekatan ke atas hak-hak untuk mencari sumber makanan melebihi kawasan bahagian-bahagian tanah komunal yang telah diwartakan; dan
(d)	dalam kes-kes berkecuali iaitu yang berhubungkait dengan masyarakat Orang Asli yang hidup secara separa nomad, yang merupakan kumpulan Orang Asli yang paling mudah terjejas, peruntukan hak untuk mencari sumber makanan dengan bebas yang tiada had masa serta tanpa sekatan (selari dengan peluang yang lebih besar bagi pendidikan dan bimbingan vokasional ke arah melestarikan sara hidup mereka);

amat prihatin bahawa kebanyakan komuniti Orang Asli tinggal tanpa kemudahan asas, ameniti-ameniti dan infrastruktur

mengiktiraf bahawa Orang Asli adalah masyarakat yang sangat bernilai tetapi mudah terjejas, dan kehidupan, kebudayaan dan tanah adat mereka berhak mendapat perlindungan kita;

1.	Dengan lantangnya menyeru Kerajaan Persekutuan dan Negeri, Jabatan Hal Ehwal Orang Asli dan semua syarikat dan individu awam dan swasta supaya menghormati hak-hak Orang Asli sejajar dengan Pengisytiharan Bangsa-Bangsa Bersatu Mengenai Hak-Hak Orang Asal 2007, dan tidak bertindak bertentangan dengan hak-hak tersebut.
2.	Dengan lantangnya menyeru Kerajaan Persekutuan dan Negeri dan Jabatan Hal Ehwal Orang Asli, melalui perundingan dan kerjasama dengan Orang Asli, supaya mengambil langkah-langkah yang sewajarnya, termasuk melalui aspek perundangan, dalam usaha mencapai maksud dan tujuan Pengisytiharan Bangsa-Bangsa Bersatu Mengenai Hak-Hak Orang Asal 2007.
3.	Dengan lantangnya menyeru Kerajaan Persekutuan dan Negeri, Jabatan Hal Ehwal Orang Asli dan semua syarikat dan individu awam dan swasta menghentikan apa jua bentuk “pembangunan” (mengikut tafsiran sendiri dan pemahaman satu hala oleh Kerajaan Persekutuan dan Negeri, tanpa perundingan atau persetujuan Orang Asli), pembersihan hutan dan aktiviti-aktiviti pembalakan di atas tanah adat Orang Asli sehingga proses perundingan dengan masyarakat yang terjejas dijalankan, dan kebenaran bebas, yang natijah dan maklumat-maklumatnya dijelaskan terlebih dahulu, serta kerjasama diperolehi daripada masyarakat yang terbabit.
4.	Dengan lantangnya menyeru Kerajaan Persekutuan dan Negeri dan Jabatan Hal Ehwal Orang Asli supaya mengiktiraf, melindungi dan menjamin secara rasmi hak-hak Orang Asli dalam dan ke atas tanah adat mereka di seluruh negara dan mewartakan tanah-tanah adat sebagai kawasan simpanan Orang Asli, dan jika perlu meminda undang-undang tanah negara ini bagi memastikan tujuan tersebut dapat dicapai. Dalam keadaan-keadaan yang menimbulkan keraguan, pemetaan yang dilakukan dengan rundingan dan kerjasama dari masyarakat Orang Asli hendaklah dilaksanakan.
5.	Dengan lantangnya menyeru Kerajaan Persekutuan supaya mengadakan dan menjadi penganjur kepada sesi perundingan kebangsaan dengan masyarakat Orang Asli, badan-badan yang berkenaan dan pihak-pihak yang terbabit untuk membincangkan, mereka dan menerimapakai satu rangka kerja yang menyeluruh untuk dilaksanakan bagi menambahbaik kehidupan masyarakat Orang Asli termasuk memberikan setiap individu Orang Asli keseluruhan hak-hak yang dijamin di bawah undang-undang dan norma-norma hak-hak asasi manusia antarabangsa.
6.	Dengan lantangnya menyeru supaya sebuah “Badan Bertindak Peringkat Tertinggi Berkaitan Hal Ehwal Orang Asli” yang bebas ditubuhkan dengan dianggotai oleh wakil-wakil masyarakat Orang Asli, Kerajaan Persekutuan dan Negeri, Jabatan Hal Ehwal Orang Asli, Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Malaysia, Peguam Negara, badan-badan bukan kerajaan, kumpulan-kumpulan hak-hak asasi manusia dan Majlis Peguam, antara lainnya, untuk mempertimbangkan pindaan-pindaan yang perlu ke atas Akta Orang Asli 1954 konsisten dengan undang-undang dan norma-norma hak-hak asasi manusia antarabangsa, dan untuk merumuskan polisi-polisi serta menyelaraskan inisiatif-inisiatif yang disasarkan untuk memperbaiki tahap perlindungan hak-hak masyarakat Orang Asli di negara ini.
7.	Memberi mandat kepada Majlis Peguam untuk mengambil dan meneruskan langkah-langkah yang sesuai dan perlu bagi mengimplementasi, membantu dan memperkasakan masyarakat Orang Asli dalam perjuangan mereka mengangkat martabat dan melindungi hak-hak mereka di bawah undang-undang dan norma-norma hak-hak asasi manusia antarabangsa.

Motion proposed by Bar Council on indigenous peoples' rights, dated 11 February 2009 (English translation)

The Malaysian Bar,

taking note that Malaysia is a member of the United Nations Human Rights Council and is obliged to uphold the underlying values of international human rights laws and norms set out in, inter alia, the Universal Declaration of Human Rights 1948, the International Covenant on Civil and Political Rights 1966 and the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights 1966;

taking note that Malaysia has ratified the Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women 1979 and the Convention on the Rights of the Child 1989, and signed the Convention on the Rights of Persons with Disabilities 2006 which, inter alia, accords protection for vulnerable groups such as women, children and the disabled in Malaysia;

taking note that Malaysia voted, at both the United Nations Human Rights Council and the United Nations General Assembly, in favour of adopting the United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples 2007 that, inter alia, reiterates the right of indigenous peoples to self-determination;

encouraged by the decision of the Court of Appeal in Kerajaan Negeri Selangor & Ors v Sagong Tasi & Ors [2005] 4 CLJ 169, which recognises the right of indigenous peoples in and over their ancestral lands at common law;

encouraged by the recent introduction and establishment by the Perak State Government (under Pakatan Rakyat) of an “Orang Asli Land Rights Task Force”;

deeply concerned that the ancestral lands of indigenous peoples are under constant threat in the name of “development” (as unilaterally defined and understood by the Federal and State Governments without consultation with, nor consent of, indigenous peoples);

deeply concerned that notwithstanding the fiduciary duty of the Federal and State Governments to promote and protect the welfare and rights of indigenous peoples, the latter are instead often coerced into relinquishing their ancestral lands to Government-linked or private enterprises, or under the pretext of integration;

deeply concerned that the Department of Orang Asli Affairs has failed to perform its fiduciary duty to empower indigenous peoples and assist with their welfare, but is instead complicit in the violation of the rights of indigenous peoples;

deeply concerned that the implementation of integration policies causing coerced resettlement of indigenous peoples removes them from their source of livelihood, their physical and spiritual way of life and their economic, social and cultural heritage which have been practised, and have evolved, over centuries;

deeply concerned that the majority of indigenous peoples are not able to fully enjoy their fundamental human rights as their traditions, customs and values are being eroded;

deeply concerned that the relevant authorities, in an attempt to justify their “development” policies and actions to resettle and integrate indigenous peoples, seek to portray indigenous peoples as resistant towards changes that are purportedly for their benefit;

deeply concerned that despite numerous requests and appeals to the relevant authorities, the ancestral lands of indigenous peoples have yet to be fully recognised and protected;

taking note that there is no simple nor single solution to the formal recognition and protection of these ancestral lands, as the problems encountered vary according to place and community;

taking note however that various options are available for the formal recognition and protection of these ancestral lands depending on the needs of the respective indigenous communities, inter alia:

(a)	the issuance of individual land titles to every indigenous family;
(b)	the gazetting of communal land parcels by the State Governments under Section 62 of the National Land Code 1965;
(c)	the gazetting of communal land parcels under the Aboriginal Peoples Act 1954 with perpetual and unlimited foraging rights extending beyond the gazetted communal land parcels; and
(d)	in exceptional cases of certain semi-nomadic indigenous communities, who are the most vulnerable of indigenous peoples, perpetual and unlimited foraging rights (with concomitant and greater opportunities for education and vocational training towards sustaining their livelihood);

deeply concerned that many indigenous communities still live without basic needs, amenities and infrastructure;

recognising that indigenous peoples are invaluable yet vulnerable communities whose livelihoods, cultures and lands are deserving of our protection;

1.	Strongly calls upon the Federal and State Governments, the Department of Orang Asli Affairs and all public and private enterprises and individuals to respect the rights of indigenous peoples pursuant to the United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples 2007, and not to act in any manner inconsistent with those rights.
2.	Strongly calls upon the Federal and State Governments and the Department of Orang Asli Affairs, in consultation and cooperation with indigenous peoples, to take all appropriate measures, including legislative measures, to achieve the spirit and intent of the United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples 2007.
3.	Strongly calls upon the Federal and State Governments, the Department of Orang Asli Affairs and all public and private enterprises and individuals to discontinue any “development” (as unilaterally defined and understood by the Federal and State Governments without consultation with, nor consent of, indigenous peoples), deforestation and logging activities on indigenous peoples’ ancestral lands until a process of consultation is conducted with the affected communities, and their free, prior and informed consent and cooperation are obtained.
4.	Strongly calls upon the Federal and State Governments, and the Department of Orang Asli Affairs, to formally recognise, protect and guarantee the right of indigenous in and over their ancestral lands throughout the country and to gazette such ancestral lands as reserved areas for them, and if necessary to amend our land laws to achieve the same. In cases of doubt, a mapping exercise in consultation and cooperation with indigenous peoples must be carried out.
5.	Strongly calls upon the Federal Government to organise and host a nationwide consultation with indigenous peoples, relevant bodies and interested parties to discuss, design and adopt a holistic programme of action to better the lives of indigenous peoples, including according every indigenous person the full extent of all rights guaranteed under international human rights laws and norms.
6.	Strongly calls for the establishment of an independent “High-Level Task Force on Orang Asli Affairs”, comprising representatives of indigenous communities, the Federal and State Governments, the Department of Orang Asli Affairs, the Human Rights Commission of Malaysia, the Attorney-General, non-governmental organisations, human rights groups and the Bar Council, to, inter alia, consider making amendments to the Aboriginal Peoples Act 1954 consistent with principles of international human rights laws and norms, and to formulate policies and co-ordinate initiatives to better protect the rights of indigenous peoples.
7.	Mandates the Bar Council to take and continue all appropriate and necessary action to implement, assist and empower indigenous peoples in their struggle to promote and protect their rights under international human rights laws and norms.

The motion was unanimously carried.